Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6625 K.2024/18401

Sanık hakkında bozma üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin karar yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu bakımından gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusunda bulunulmasına dair kararın temyiz edilebilir kararlardan olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

16.03.2015 tarihli olay yeri raporunda yerde mazot olduğu tahmin edilen sıvının olduğu ve şikâyetçinin beyanında da 15-20 litre mazotunun yere döküldüğünü belirttiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.