Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6661 K.2025/12742

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı hırsızlık suçunu işlemediğine, işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, eylemin kaybolmuş eşya hakkında tasarruf suçunu oluşturacağına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin,

sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;