Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6663 K.2024/5796

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2020 tarihli ve 2020/1128 Esas nolu iddianamesi ile sanıklar hakkında olay günü gündüz vakti katılanın ikametinden toplam değeri 13.000,00 TL olan altın, akıllı telefon ve bilgisayar çaldıkları iddiasıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/2.h.2, 116/1, 119/1 c, 37, 53, 63, 58 maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2020/91 Esas, 2020/355 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca sırasıyla 5 yıl hapis ve 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/981 Esas, 2021/1172 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarının kaldırılmasına ve sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz talebi, beraat eden sanıklar hakkında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesinde yer verilen; “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/981 Esas, 2021/1172 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi uyarınca hüküm fıkrasına;