Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6743 K.2023/10148

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2019/2460 Esas, 2021/1171 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... müdafiine temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın 18.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz yoluna başvurmadığı, suça sürüklenen çocuğun kendisine ise kararın tebliğ edilmediği,

Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde;

sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa da tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (Öncelikle suça sürüklenen çocuğun son bilinen adresine tebliğ yapılması,