Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6841 K.2025/17674

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 145, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, davaya konu eşyanın değerinin düşük olması sebebiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının ve ertelemeye ilişkin hükümlerin uygulanmamasının yerinde olmadığına, olayın gece vakti gerçekleşmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;