Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6842 K.2024/16368

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli ilâmından önceki hüküm sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 6 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 4 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince (3) nolu hüküm fıkrasından "...

1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanığa verilen cezanın önceki karardaki ceza miktarı ile sınırlandırılarak 4 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ilişkin ibare çıkarılarak yerine "...