Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6914 K.2024/18841

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/961 Esas, 2021/1635 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilen kararın, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin, 30.11.2016 tarihli ve 2015/784 Esas, 2016/682 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20.04.2017 tarihli ve 2017/619 Esas,

2017/901 Karar sayılı kararı ile "karar tarihinde başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmalardan vareste/bağışık tutulma talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun yokluğunda atılı suçtan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, dosya kapsamında mevcut suç anına ilişkin görüntüleri ihtiva eden CD ile birlikte dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek CD'nin çözümü yaptırılmak suretiyle rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun değerlendirilmesi" gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine verilen İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2017/210 Esas, 2018/365 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 06.11.2019 tarihli ve 2018/3768 Esas, 2019/2344 Karar sayılı kararı ile "zorunlu müdafiin yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/2 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılması" nedeniyle bozulmasına karar verilerek dosya İstanbul 4. Çocuk Mahkemesine gönderilmiş ise de.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesinin (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde yer alan kesin hukuka aykırılık hâllerinin veya aynı Kanun'un 280/1-f maddesinde sayılan sebeplerin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına karar verilebileceği, aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre diğer hâllerde, gerekli tedbirler alındıktan sonra davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verilmesi gerektiği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilip duruşma açılarak hükmün esasına etki edecek hususlardan tarafların beyanı da alınmak suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek,

istinaf incelemesi yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20.04.2017 tarihli ve 2017/619 Esas, 2017/901 Karar sayılı kararının, bu karar üzerine verilen İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2017/210 Esas, 2018/365 Karar sayılı kararın, bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 06.11.2019 tarihli ve 2018/3768 Esas, 2019/2344 Karar sayılı kararının ve bu karar üzerine İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2019/561 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenmiş olup;

tüm bu açıklamalar ışığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, anılan sebeplere yönelik bozma kararı verilemeyeceği, dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,