KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/6927 E., 2025/17185 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1215 E., 2021/1675 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık aleyhine katılanın soyut beyanından başka mahkûmiyete yeterli, kesin, somut, aksi sabit olmayan hiçbir delil bulunmadığına, sanığın hesaba gelen parayı Haldun Karadeniz isimli kişi namına kabul edip çektikten sonra götürüp adı geçen kişiye teslim ettiğine, mahkemece bu yönde hiçbir araştırma yapılmadan eksik araştırmaya dayalı hatalı karar verildiğine, banka hesabına erişimin sanık tarafından sağlanmadığı gibi, asıl sanığın suçun mağduru olduğuna,
muhtemelen paranın katılan tarafından veya onun onayıyla başkası tarafından çekilmiş olması nedeniyle ortada bir suç bulunmadığına, sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6927, K. 2025/17185, 2 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama