Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6968 K.2025/1585

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 16.05.2016 tarihli temyiz istemi üzerine Mahkemenin 12.10.2016 tarihli ek kararıyla, mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin kesin nitelikte olması nedeniyle müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın müdafiye 27.10.2016 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ek kararı temyiz etmediği anlaşıldığından, temyiz kapsamının sadece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin olduğu belirlenmekle;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, şikâyetçi ...'ın belirtilmeyip, taraf sıfatı bulunmayan ... adlı kişinin mağdur olarak belirtilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.