Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/708 K.2024/7748

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilâm niteliğinde olan 30.04.2013 kesinleşme tarihli Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1208 Esas ve 2013/334 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 2 ay hapis cezası bulunmasına rağmen, Mahkemece 17.03.2014 kesinleşme tarihli Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/208 Esas ve 2012/287 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

bu ilâmda ikinci kez tekerrür şartları oluşmamasına rağmen sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması ve ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanması nedeni ile koşullu salıverilme hükümlerinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/208 Esas ve 2012/287 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl hapis cezasının ikinci kez tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine tekerrüre esas en ağır ilâm niteliğinde olan Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,

2012/1208 Esas ve 2013/334 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın birinci kez tekerrüre esas alınması, ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,