Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7095 K.2025/12164

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/528 Esas, 2021/1029 Karar sayılı kararının sanık müdafîi tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında ilk olarak hükmedilen 13.03.2019 tarihli ve 2018/106 Esas, 2019/244 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın, 17.06.2020 tarihli ve 2019/1518 Esas, 2020/1058 Karar sayılı karar ile gerekçe kısmında cezanın alt sınırdan verildiğinin karara bağlandığının belirtilmesine rağmen, "hüküm kısmında temel cezanın uygulanmasında alt sınırdan uzaklaşıldığı ve bu şekilde hüküm gerekçesi ile hüküm fıkrasında çelişkiye neden olunduğu" gerekçesiyle sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda anılan hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hükümler kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesince sonradan hükmedilen 24.02.2021 tarihli ve 2020/461 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2019/1518 Esas, 2020/1058 Karar sayılı kararının yasal dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda sanık hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,