Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7170 K.2025/17680

I- Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 01.03.2016 tarihli ilk mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edilmediği, diğer sanık ...'in tüm suçlardan ve o yer Cumhuriyet savcısının hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizleri üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/13887 Esas, 2021/16072 Karar sayılı bozma ilâmına konu edilmediğinden kesinleştiği, bu nedenle bozma üzerine yapılan yargılamada mahkeme tarafından sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 09.06.2022 tarihli hükümlerin hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu,

bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın da temyize konu edilmesi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin konusu bulunmayan temyiz nedenlerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanıkla ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: