Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7198 K.2024/15886

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "savunma hakkının kısıtlandığına, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılabilmesi için fırsat verilmediğine, samimi ikrarına rağmen haksız yere cezalandırıldığına" yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise "sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, etkin pişmanlık ve lehe olan hükümlerden faydalanması gerektiğine, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;