Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7335 K.2024/18246

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas alınan Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1260 Esas, 2007/815 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olmasına rağmen sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe ilişkin hükümler uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.