Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7389 K.2025/22515

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, suçsuz olduğuna, eylemi gerçekleştiren suça sürüklenen çocuğun bir dolmuş içinde yakalandığına, suçunu itiraf edip olayın kendileri ile alakasının olmadığını beyan ettiğine, parmak izi ve kamera bulunmadığına, asliye ceza mahkemesinin beraat kararının uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu; sanık ...'nın temyiz isteminin, somut hiçbir delile dayanmaksızın hakkaniyete aykırı ceza verildiğine, beraat kararı verilmesi talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.