Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7421 K.2023/2505

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2013 tarihli ve 2013/23424 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında katılanın iş yeri kepengi kırılarak açılıp ancak bir şey çalınmadığı, devriye görevi yapan kolluk görevlilerinin kovalamaca sonucu yakalanmaları şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.b, 143, 35, 31/3, 54/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin, 03.11.2014 tarihli ve 2013/422 Esas, 2014/287 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin, 03.11.2014 tarihli ve 2013/422 Esas, 2014/287 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 24.09.2018 tarihli ve 2017/4509 Esas, 2018/12233 Karar sayılı ilâmında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken beraat hükmü kurulmasından dolayı anılan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2018/635 Esas, 2019/280 Karar sayılı kararıyla suça sürüklen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 35, 31/3,62, 52. maddeleri gereğince 5.000,00 TL adlî para cezasına karar verilmiştir.

5.Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/13223 Esas, 2020/567 Karar sayılı ilâmında, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmamasından dolayı bozma kararı verilmiştir.

6.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/21518 Esas, 2021/17061 Karar sayılı ilâmında, karar duruşmasında başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan karar verilerek savunma hakkının kısıtlanmasından dolayı bozma kararı verilmiştir.

7.İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/470 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 35, 31/3,62, 52 maddeleri gereğince 5.000,00 TL adlî para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, bozma gerekçesine uygun bir sosyal inceleme raporu alınmadığına, suça sürüklenen çocuğun yoklunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığına, suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadan market etrafında polis tarafından kovalandığından dolayı ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY ve OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun devriye koluk görevlilerince katılana ait iş yeri önünde görüldüğü, suça sürüklenen çocuğun ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun kaçmaları üzerine yapılan kovalamaca sonucunda yakalanmış olduğu, olay yerinin incelenmesinde katılana ait iş yeri kilidinin sert cisim ile zorlanmış olduğunun tespit edildiği, iş yeri önünde 1,5 metre uzunluğunda levyenin bulunduğu dikkate alınmış tüm dosya kapsamı ile suçun sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.14.09.2012 tarihli olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.

3.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanın aşamalarda beyanlarının alındığı tespit edilmiştir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3), (5) ve (6) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yönünden.

5395 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre kararda rapor almama gerekçesinin gösterilmesinin yeterli olması, karar duruşmasında cezaevine SEGBİS çağrısı yapıldığı, suça sürüklenen çocuğun COVİD izninde olduğu belirtilerek cezaevinde olmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun devriye görevi yapan polisler tarafından görülerek kovalamaca sonucu yakalanması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR