Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/77 K.2024/15448

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeye hakkı bulunan ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar görmüş bulunan Adalet Bakanlığı vekilinin yasal süresinde verdiği temyiz dilekçesine istinaden davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının mahkûmiyet karar tarihi olan 12.01.2016 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,