Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/770 K.2023/1360

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2018 tarihli iddianamesi ile katılanın 15.05.2018 tarihinde parketmiş olduğu motosikletinin 2 gün sonrasında çalınmış olduğunu beyan ettiği, başka bir suç kapsamında yakalanan suça sürüklenen çocukta katılana ait motosikletin plakasının ele geçirildiği iddiasıyla suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 31/3, 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda Çanakkale Çocuk Mahkemesinin 05.07.2019 tarihli ve 2019/23 Esas, 2019/138 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.07.2020 tarihli ve 2019/2244 Esas, 2020/1536 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a,d maddeleri uyarınca mahkûmiyet hükmünün kaldırılması ve suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri beraat eden suça sürüklenen çocuk lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın 15.05.2018 günü saat 19:00 sıralarında park ettiği motosikletinin iki gün sonra çalındığı, başka suçtan yakalanan suça sürüklenen çocuktan katılana ait motosikletin plakasının ele geçirildiği, her ne kadar suça sürüklenen çocuk hırsızlık suçlamasını kabul etmese de atılı hırsızlık suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun başka bir suçtan yakalandığında ikametinde bulunan plakaların yerini söyleyerek teslim ettiği, aşamalardaki istikrarlı savunmalarında katılana ait olduğu anlaşılan plakayı balık tutarken bulduğunu ifade ettiği, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkûmiyetine yeter başka bir delilin mevcut olmadığı anlaşıldığından hırsızlık suçundan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren suça sürüklenen çocuk yararına hazine aleyhine maktu vekâlet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.07.2020 tarihli ve 2019/2244 Esas, 2020/1536 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasına; “ 3.400,00 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren suça sürüklenen çocuğa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,