Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7738 K.2024/15037

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğuı, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında daha önce kurulan 12.10.2020 tarihli hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 12.10.2020 tarihli hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığı hâlde, 12.04.2022 tarihli hükümde yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesindeki kazanılmış hak gözetilmeden; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,