Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7835 K.2024/14929

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemenin 17.12.2015 tarihli ve 2015/748 Esas, 2015/1091 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hüküm kurulduğu, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yalnızca hırsızlık suçu yönünden temyiz edilmesi üzerine sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/1767 Esas,

2021/16505 Karar sayılı sadece hırsızlık suçuna ilişkin bozma kararından sonra yerel mahkemece temyiz edilmeksizin kesinleşen konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan da mükerrir niteliklerle yeni hüküm kurulmuş ve bu hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de; sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan Yerel Mahkemece kurulan 30.12.2021 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, temyiz incelemesinin konusunun sanık hakkında hırsızlık suçundan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;