Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7847 K.2024/15572

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında netice ceza belirlenirken 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğun neticeten hapisten çevrili 3.000.00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası tayin olunan 1 yıl 13 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3.000.00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 3.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hak nedeniyle uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi yerine “CMK 307/5 maddesi” olarak gösterilmesi,