Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7897 K.2024/15575

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki 09.03.2015 tarihli Tutanağa göre, suça sürüklenen çocuğun bisikleti çaldığı yeri söyleyerek henüz durumu kolluğa bildirmeyen şikâyetçiye teslimini sağladığı, şikâyetçinin soruşturma aşamasında suça konu bisikleti tam ve sağlam teslim aldığını, şikâyetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı yasanın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi