Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8003 K.2024/1764

Sanığın yokluğunda verilen karar, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen gerekçeli karar tebliğine ilişkin 21.02.2017 tarihli tebliğ belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğunun anlaşılması nedeniyle, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 18.07.2022 tarihli temyiz mahiyetindeki isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca ve yukarıda belirtilen gerekçeyle temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11.12.2011 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 11.12.2011 yerine 12.12.2011 olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş; güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 16.35 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 6/1-e maddesine göre gecenin saat 17.35’de başladığı, tanık Ö.C.'nin soruşturma aşamasında alınan ifadesine göre, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun saat 19.00 sıralarında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 16.35 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 6/1-e maddesine göre gecenin saat 17.35’de başladığı, tanık Ö.C.'nin soruşturma aşamasında alınan ifadesine göre, hırsızlık suçunun saat 19.00 sıralarında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 11.12.2011 yerine 12.12.2011 olarak yanlış gösterilmesi,