Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8033 K.2025/2348

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.12.2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.06.2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın, inceleme dışı sanıklar ile birlikte, 07.06.2003 tarihinde, gündüz saat 14.00 sıralarında, katılanın evine hırsızlık amacıyla girmeleri biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu,

bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık aslî zamanaşımı süresinin, süreyi kesen son işlem olan sanığın 06.06.2006 tarihli ilk mahkûmiyet kararından, 17.09.2021 olan karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,