Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8061 K.2024/15613

Sanık hakkında bozma üzeirne kurulan hüküm; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, icra ve dava vekâlet ücretlerinin ödenmediği lehe vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin olarak ilk derece mahkemesince verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 29.02.2017 tarihli ve 2017/285 Esas, 2017/554 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak yeniden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; temyiz incelemesinden önce 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma sonrası yargılamanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince yapılarak bir karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı CMK'nın 289/1-d maddesi kapsamında kesin hukuka aykırılık oluşturacak biçimde görevsiz mahkemece duruşma açılıp karar verilmesi,