Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8107 K.2024/2771

Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2022 ve 19.10.2022 tarihli ve 2022/465 Esas, 2022/482 Karar sayılı kararlarının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

On sekiz yaşını ikmal eden suça sürüklenen çocuğun 30.09.2022 tarihli celsede müdafi istemediğini beyan etmesi ve atanan zorunlu müdafiinin görevinin sona ermiş olduğunun anlaşılması, Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin,

30.09.2022 tarihli kararının suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verildiği ancak karar tarihinde Marmara L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle yapılan tefhimin usûlsüz olması nedeniyle kararın usûlüne uygun şekilde suça sürüklenen çocuğa (Ceza infaz kurumunda olması hâlinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre

bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) “tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilmediği takdirde hükmün kesinleşeceği ihtarı ile birlikte tebliği, tebliğ belgesi ve suça sürüklenen çocuk tarafından sunulması hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve bu hususta ek Tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının,