Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8113 K.2025/1700

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastı bulunmadığına, suça konu güvercinlerin mali değeri son derece düşük olup.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanması taleplerinin mahkemece dikkate alınmadan karar verildiği, İstinaf mahkemesince ise çalınacak güvercinlere yönelik bir özgüleme bulunmadığı gerekçeleri ile TCK'nın 145. maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğine dair karar sonucunda ki mahkumiyet hükmünün haksız ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin belirlenerek yapılan incelemede;