Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8250 K.2024/16067

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli bozma kararına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma ilâmında belirtildiği üzere tanık ...'nın tanık olarak beyanının alınmasına yönelik yeterli araştırma yapılmadan tanığın dinlenmesinden vazgeçilmesi ve yine bozma ilâmında şikâyetçinin yeniden beyanı alınarak suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki ifadesinde geçen ve hakkında takipsizlik kararı verilen şahısların kendisini gözcülük yapmaya zorladıklarını söyleyip söylemediğinin şikâyetçiden sorulması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun tayini gerektiği belirtilmesine rağmen bu hususta herhangi bir işlem tesis edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,