Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8252 K.2024/16627

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5721 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

6. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 03.02.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 168/2 maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/2, 62 maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının, 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,