Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8273 K.2024/17234

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında indirim oranının 1/2'den fazla ve 2/3'üne kadar olması gerektiğini gözetilmeden indirim oranının 1/2 olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) Kabule göre de;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 07.03.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 168/1, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/1-e, 168/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının, 5 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,