Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8376 K.2023/5674

Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli 2021/225 Esas, 2021/589 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizine yönelik yapılan ön incelemede; 1.Suça sürüklenen çocuğun, şikayetçi ...'a yönelik eyleminden kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141, 31/3 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin ilk mahkumiyet kararı tarihi olan 24.03.2016 ile son mahkumiyet kararı tarihi olan 02.11.2021 tarihi arasında dolduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli 2021/225 Esas, 2021/589 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklene çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

2.Suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçi ...'e yönelik eyleminden kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

A) 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin 1. ve 2. fıkralarına göre “Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar, sanık, katılan ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.” şeklindeki hükümlere rağmen, suça sürüklenen çocuk dinlenmeden davanın sonuçlandırılması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

B) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiili işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

C) 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 31/3, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 ... hapis cezasına hükmedilen suça sürüklenen çocuğun bu cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği 1 yıl 13 ... hapis cezası üzerinden infazı yerine, "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sonuç olarak 1 yıl 13 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.