Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8388 K.2024/1411

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

UYAP sisteminde yapılan incelemede, sanık müdafiinin temyiz talebine yönelik dilekçesinin oluşturulma ve havale tarihinin 13.10.2021 olduğunun anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/ilk, 522, 523. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren aynı Kanun'un aynı suça uyan 163/3, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4.,

104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 19.01.2010 tarihinde duran ancak deneme süresinde ikinci suçun işlendiği 15.08.2011 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımının suçun işlendiği 19.07.2003 tarihinden 08.10.2021 tarihli karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek; davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,