Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8465 K.2024/16815

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/289 Esas, 2015/635 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümlerinin uygulanması sebebi ile sanık hakkında 2. kez mükerrerlik hükümlerinin uygulandığı ancak tekerrüre esas alınan ilk ilam olan Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/131 Esas sayılı kararında sanığın suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeni ile TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,