Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8493 K.2023/5702

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın ikâmetine pencereden girmesi şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının ilk mahkûmiyet tarihi olan 04.03.2014 tarihinden 2. mahkûmiyet tarihi olan 04.10.2022 tarihine kadar geçmiş olduğu ve bu nedenle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.