Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8500 K.2024/6050

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın, "A No.lu" fıkrasında "sanık ... hakkında" diye belirtilerek birinci bendinde sanık hakkında katılan ...'ye yönelik hırsızlık suçu yönünden, ikinci bendinde sanık hakkında katılan ...'ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden, üçüncü ve dördüncü bentlerinde ise şikâyetçi Sıttıkı'ya yönelik hükümler kurulduğu,

kısa kararın "B No.lu" fıkrasında ise "sanık ... hakkında" diye belirtilerek birinci ve ikinci bentlerinde şikâyetçi Sıttıka'ya karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "B No.lu" fıkrasının altındaki hükümlerin sanık ... hakkında kurulduğu belirtilip, başlangıç fıkrasında bulunan hırsızlık suçunun kime karşı ve hangi sanık hakkında olduğunun, yine bunun peşinden gelen ikinci, üçüncü, dördüncü bentlerinde belirtilen "katılan ...'ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli",

"Sıttıka'ya karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali" suçlarından kurulan hükümlerin hangi sanık hakkında kurulduğunun belirtilmeyerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye ve hükümler arasında karışıklığa neden olunması,