Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8513 K.2024/4532

1.Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan düşme kararına dair, sanığın gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A.Sanığın yargılandığı tehdit suçu için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli ve 2015/793 Esas, 2016/197 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünün birinci paragrafında açıklanan nedenle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Yasa'nın 317 nci maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,