KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/8614 E., 2025/857 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/167 E., 2022/54 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
I. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Ordu Çocuk Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2021/167 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 13.12.2022 tarihli ve 329-797 sayılı ilâmında da açıklandığı üzere önceki kararı temyiz etmeyen veya temyiz talebi reddedilen hükümlünün sonraki hükmü temyiz edemeyeceğine ilişkin ilke ve kabuller karşısında.
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2021/1347 Esas, 2021/14739 Karar sayılı kararındaki diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki lehe bozmanın, 15.03.2016 tarihli hükmü süresinde temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...'e sirayet ettirilmesinin, suça sürüklenen çocuk ...'e bozmadan sonra verilen 04.03.2022 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından,
1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan suça sürüklenen çocuk müdafiinin, bozma sonrası mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/8614, K. 2025/857, 21 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama