Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8625 K.2025/294

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından Yerel Mahkeme tarafından verilen 27.04.2016 tarihli kararın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli, 2019/664 Esas, 2019/5419 Karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine, her ne kadar Mahkeme tarafından bozma ilâmının aksine karar verilmiş ise de; sonradan verilen 29.09.2021 tarihli kararın aleyhe bozma yasağı gerekçe gösterilerek eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu ve her ne kadar mahkemece uygulanmamış ise de somut olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143 ve 116/4. maddeleri ile 31/3. maddesinin uygulanma şartları oluştuğundan zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece, uyulmasına karar verilen Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli, 2019/664 Esas, 2019/5419 Karar sayılı ilâmı doğrultusunda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması ve önceki hükümde uygulanan TCK'nın 31/2. maddesi yerine (suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında) TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmasından sonra 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine göre hükmolunan cezaların süreleri yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması ve TCK'nın 31/3. maddesi yerine TCK'nın 31/2. maddesi ile uygulama yapılması,