Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8626 K.2023/6285

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve 5271 sayılı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, hayatın olağan akışı ile uyumlu ve görgüye dayalı tanık ifadelerine göre suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğinin ... olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun beraatine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Denizli Çocuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.