Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8648 K.2024/15443

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen ceza için; ertelemeye engel sabıkasının olmaması ve ceza miktarının erteleme kapsamında kalmasına rağmen. Mahkemenin sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesini uygulamama gerekçesinde 'sanığın kişiliği ve dosya kapsamı dikkate alınarak hakkında olumlu bir kanaate varılmadığını" belirttiğinden tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.