Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8652 K.2025/12598

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmişse de, sanığın bulunduğu cezaevi müdürlüğü kanalıyla dosyaya ibraz etmiş olduğu 02.03.2021 tarihli dilekçesinin münderecatında yer alan “...tarafıma verilen cezaya razı olmamdan dolayı dosyamı temyiz etmek istemiyorum.

Bu nedenle dosyamın temyiz edilmeden onaylanmasını ve gereğinin yapılmasını arz ederim." şeklindeki beyanları, yine bulunduğu cezaevi müdürlüğünce alınan 25.10.2022 tarihli imzalı beyanında açıkça "temyiz istemiyorum, onaylanmasını istiyorum" dediği, hâl böyle olunca temyiz hakkını kullanmak istemediğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığının ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde gelince;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: