Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8908 K.2024/20709

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın evinden para, cep telefonu, araç kontak anahtarı alarak, bu anahtar ile park halde duran aracı da çalması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.