Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8910 K.2024/18458

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun saati tespit edilemeyen bir zaman diliminde şikâyetçinin konutuna rızası olmaksızın girerek hırsızlık yapması şeklinde ki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 31/3 maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin ilk mahkûmiyet kararı tarihi olan 24.05.2016 ile son mahkumiyet kararı tarihi olan 27.06.2022 tarihi arasında dolduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.