Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8990 K.2025/1250

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2019/127 Esas, 2019/682 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/1846 Karar sayılı kararı ile,

"....suça sürüklenen çocuktan mescide hangi saatlerde girip çıktığı hususunun sorulup eylemin TCK'nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gece sayılan zaman diliminde işlenip işlenmediğinin araştırılıp, gece sayılan zaman diliminde işlendiği tespit edildiğinde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmadan sorgu yapılması..'' gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/624 Esas, 2020/304 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiği, beraat kararına yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, bu defa duruşma açarak 11.06.2021 tarihli ve 2021/220 Esas, 2021/1927 Karar sayılı kararı ile ''.... olay yeri inceleme raporunda yerden 3 metre yükseklikte bulunan demir doğrama pencerenin açık olduğu ve bu pencere dış kısım üzerinden elde edilen parmak izinin SSÇ ye ait olduğunun parmak izi raporu ile rapor edildiği,

celp edilen CD deki fotoğrafların da parmak izi raporu ve olay yeri inceleme raporu ile aynı doğrultuda olduğu, CD deki fotoğraflarda görülen yerden 3 metre yükseklikte olduğu belirtilen penceredeki parmak izinin değerlendirilmesi sonuca etkili delil niteliğinde olduğu dolayısıyla sonuç hükmü etkileyen ve ilgili maddelerin uygulanıp uygulanmayacağını, hangisinin uygulanacağını belirleyen deliller toplanıp değerlendirilmeden Anayasanın 141, CMK'nın 34,160, 230.234 maddelerine muhalefet edilerek hüküm verilmesi ...''gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

İlk derece mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/341 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-a, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, karara yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak 26.05.2022 tarihli ve 2022/1323 Esas, 2022/1934 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilerek suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.10.2020 ve 11.06.2021 tarihli bozma kararlarında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’unun 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/1846 Karar ve 11.06.2021 tarihli ve 2021/220 Esas, 2021/1927 Karar sayılı kararları ile bozma üzerine İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/624 Esas, 2020/304 Karar ve 03.03.2022 tarihli ve 2021/341 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararlarının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan inceleme;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın giderilmesi sonucunda, 26.05.2022 tarihli ve 2022/1323 Esas, 2022/1934 Karar sayılı karar ile yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmakla;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin; beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, cezanın artırılarak erteleme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;