Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9013 K.2025/17437

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında beraat kararı verilmesine, sanığın ifadesinin somut delillerle desteklenmesi gerektiğine, sanığın sonradan olaylara dahil olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın başka olayla bunu karıştırıp ifade verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;