KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/9102 E., 2025/882 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/337 E. 2022/473 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
378 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde sabıkasız olan ve sanığa ait olmadığı halde, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/205 esas 2012/784 karar, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/82 esas 2012/793 karar, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/918 esas 2013/506 karar sayılı ilâmlarının açıklanması için mahkemelerine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 28.04.2022 tarihli ve 2021/10783 Esas, 2022/6579 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hüküm sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/9102, K. 2025/882, 21 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama