Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/921 K.2024/17148

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

bu kararın suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf edilmesi sonucu Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli kararıyla hükmolunan adlî para cezasının miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine ilişkin kararın temyizi kabil olmayıp bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu, kararın müdafiiye 19.10.2022 tarihinde tebliğ edildiği, müdafiinin karara itiraz etmediği ve sadece hırsızlık suçunun temyizen incelenmesi gerektiği anlaşılmakla yapılan incelemede;