Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9422 K.2025/168

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yerel mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4. maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılması gerekirken, kanun maddesi de 119/-c şeklinde yazılarak- 1/2 oranında artırım yapılarak 2 yıl 12 ay yerine 1 yıl 15 ay hapis cezasına hükmolunması, 1412 sayılı CMUK’un 326. maddesi gereğince infaz edilmesi gereken ceza miktarı doğru olarak yazıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.