Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9456 K.2025/286

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık kastı bulunmadığından suçun manevi unsurunun oluşmadığına ve eylemin 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Tüm dosya içeriğine göre; sanığın olay günü ruhsatı adına kayıtlı olan işyerinde bulunan malzemeleri aldığı anlaşılmakta ise de; sanığın savunmaları ile aynı doğrultuda olan katılanın beyanları ve tanıkların anlatımlarına göre; tanık ...'e ait olan suça konu iş yeri evraklarının tanığın borçlarının bulunması nedeniyle sanık adına düzenlendiği, olaydan bir süre önce bahsi geçen iş yerinin resmi olmayan işlemler ile katılana içindeki eşyalar ile birlikte devredildiği,

sanığın vergi borçlarının ödenmesine ilişkin taleplerinin tanık ve katılan tarafından karşılanmaması nedeniyle borçların ödenmesinden sonra iade etmek üzere, ruhsatın hukuken kendisi adına olduğu bilinciyle suça konu eşyaları yerini soruşturma aşamasında bildirdiği ikametinin garajına bıraktığının anlaşılması karşısında;

sanığın hırsızlık kastı ile hareket ettiğine dair savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi,