Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9480 K.2025/797

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, HTS kayıtları araştırıldığında olay anında olay yerinde olmadığının belirleneceğine ve atılı suçu işlemediğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin; dosya kapsamı dikkate alındığında unsurları oluşmayan suç nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki Olay Yeri İnceleme Raporu içeriği ile katılanın beyanlarına göre; suça konu iş makinesinin camı kırıldıktan sonra düz kontak yapılmak suretiyle çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/2-d. maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.